czwartek, 26 czerwca 2014

Rozdział 2

Więc, Harry ma przyjść dokładnie za 5 minut i 23 sekundy. No teraz, to już 5 minut i 20 sekund. Postaram się być miła, ale niczego nie obiecuje. Wzięłam do ręki ołówek i zaczęłam coś bazgrolić. Nie było tak źle. Narysowałam to:

Nagle usłyszałam pukanie do drzwi.
-Prosze.-powiedziałam.
Po chwili drzwi otworzyły się, a moim oczom ukazała się ciemno-kasztanowa czupryna. Chłopak, wszedł do środka i usiadł na krześle. Swoją głowę oparł na dłoniach. Popatrzał na mnie swoimi tęczówkami. Zielony kolor był tak intensywny, że aż nie podobny był do zieleni normalnych, ludzkich oczu. Zaraz, co ja gadam....przecież on jest człowiekiem, siedzi prze de mną i wygląda jak człowiek jednak dalej niepokoją mnie jego oczy. 
-Cześć. Jestem Harry. A ty, jesteś Jade.
-Tak-odpowiedziałam cicho.
No, to teraz zacznie mnie wypytywać.
-Nie bój sie, nie zrobie ci przesłuchania. Jak chcesz, odwrócimy role i ty możesz dzisiaj popytać mnie, hmm?
Skąd wiedział że akurat tego się obawiałam?
-Intuicja, mała.
WHAT?!
-Hmm, okay. Mogę pytać o co chcę?
-Tak, jasne.-powiedział po czym szeroko się uśmiechnął.
-Emm...więc na początek to...opowiedz mi coś o sobie.
-Mam na imię Harry. Harry Styles, dokładnie. Urodziłem się w tym mieście, znam każdy jego najmniejszy zakątek. Nie mieszkam z rodzicami. Coś jeszcze?
-Ile masz lat?
-20-odpowiedział szybko.
-Aha...najbardziej jednak męczy mnie jedno pytanie.
-Jasne, mów. Odpowiem na każde.
-Czy...czy to naturalny kolor oczu? Wiesz, ta zieleń jest bardzo intensywna. Nigdy nie widziałam żeby oczy mogły mieć taką niesamowitą barwę.
-Rozumiem. Nie. To są soczewki.
-Dlaczego nosisz soczewki? Pokażesz mi naturalny kolor twoich oczu?
-Może jutro, nasze spotkanie dobiega końca. Mogłem z tobą zostać tylko 1,5h a jestem tu 2,3h. Wież mi, chciałbym zostać dłużej. Do jutra, Jade.-powiedział i szybko wyszedł z mojej sali. Wychodząc, puścił mi oczko i się uśmiechnął.
Może wcale nie jest taki zły? Może go zaakceptuje? Nie moge doczekać się jutra. Jest tak skrytym i tajemniczym chłopakiem, i to właśnie mnie chyba pociąga w nim najbardziej.Już wiem napewno, chcę go poznać bliżej.


*_____________________________________________*
JOOOOOŁ. 2 ROZDZIAŁ!!!! DZIĘKI ;**
PAMIĘTAJ!
CZYTASZ=KOMENTUJESZ
BUZIAKI MOI KOCHANI CZYTELNICY ;**
/Gemma <3

środa, 25 czerwca 2014

Rozdział 1

Właśnie siedzę na moim szpitalnym łóżku. Codziennie rozmyślam nad tym, jakby to było mieć znowu, pełną rodzinę. Czasami przywołuje do siebie wspomnienia. Ja po prostu nie chce o nich zapomnieć. Tęsknie za nimi. Tak cholernie tęsknię. Cały czas byli uśmiechnięci, zakochani w sobie po uszy. Pamiętam, jak chodziłam z nimi na różne spacery nad jezioro, na wycieczki do lasu. Moja mam kochała przyrodę. W domu, na stole, zawsze w błękitnym dzbanku, stały kwiaty.Ich zapach mogłam wyczuć, już będąc w korytarzu.
Moje rozmyślenia o przeszłości przerwała Susan. Jak zwykle, na jej śnieżnobiałej tacy, stało pudełeczko a w nim pomarańczowe tabletki.
-Kiedy w końcu zrozumiecie że nie jestem chora i mnie z tąd wypuścicie?-zapytałam.
-Jade...nie wiem.To nie należy do moich obowiązków, ale jestem pewna że jeżeli dalej nie będziesz brała tabletek, nigdy z tąd nie wyjdziesz...
-Ugh...dawaj to.
Susan podała mi leki. Szybko je połknęłam popijając wodą, którą była napełniona szklanka, stojąca na mojej szafce nocnej.
-Zostaw mnie samą.
-Jade, mamy nowego wolontariusza.
-CO?!
Nienawidzę ich. Przyłażą tu i się nad tobą użalaj. Ja tego nie potrzebuje. Nie potrzebuje łaski.
-No tak....nikt ci nie powiedział. Podobno jest bardzo miły i wyrozumiały, spróbuj się z nim dogadać.
-Powiedziałam już raz,żebyś zostawiła mnie w spokoju.Nie mam zamiaru sie powtarzać.-powiedziałam, kładąc się na tym przeklętym łóżku.
-Dobrze, wyjdę. Harry przyjdzie do ciebie jutro. Do zobaczenia Jade.
''Harry przyjdzie jutro. Ble ble bleeee...''. Nie nawidzę jej. Ja nawet go nie znam. Jedyne co o nim wiem: jest tu wolontariuszem i ma na imie Harry. DUŻO. Ładne imię, chociaż...nie chce go poznać. Pewnie przyjdzie tu i będzie się wypytywał o moje samopoczucie, jak sie tu dostałam itp. itd.
Chyba nie zasne. Będe rozmyślać nad tym jak wielkim dupkiem okaże się i ten wolontariusz. Harry.



*_______________________________________________*
JOOOOŁ. MAMY PIERWSZY. ZOSTAWISZ KOM. Z GÓRY DZIĘKI ;***
/Gemma <3

Prolog

A więc...od czego by tu zacząć?

Mam na imię Jade. Pochodzę z Nowego York'u, jednak, mieszkam w Londynie....a może lepiej będzie ,,mieszkałam''. Teraz moje życie to jedno wielkie ''NIC''. To ja może zacznę od samego początku.

Mieszkałam z moimi rodzicami w małym domku, położonym tuż obok jeziora i lasu,z dala od miastowego zgiełku. W szkole, byłam jednym wielkim ,,zerem''. Wyzywana, szykanowana...norma. Sprawiało mi to oczywiście ogromny ból, ale musiałam się do niego przyzwyczaić. 
Uwielbiałam chodzić do lasu. Zawsze mogłam się mu wyżalić, wykrzyczeć. Czułam się tam bardzo dobrze, a może nawet najlepiej? Jednak, miałam wrażenie że za każdym razem gdy się tam pojawiam, ktoś mnie obserwuje. Jest blisko, chociaż go nie widzę. Dziwne, prawda?
Kiedy miałam 17 lat, moi rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Do tej pory, nie wiadomo jak do niego doszło. Lecz, najgorsze było dopiero przede mną. Po śmierci rodziców nie miał się mną kto zająć a na dodatek po szkole rozniosły sie plotki że ''gadam do drzew'', ''czuje się obserwowana na każdym kroku''. Jak myślicie, gdzie teraz jestem?

Teraz jestem w małym, białym pokoiku. Jestem w zakładzie psychiatrycznym w Holmes Chapel. Ludzie, którzy tu pracują, uważają mnie za wariatkę. Codziennie,przed obiadem przychodzi do mnie Susan, pielęgniarka. Każe zażywać mi jakieś zasrane pigułki. Tylko po co? Jestem zdrowa, to oni powinni się leczyć.
Siedzę tu już drugi rok. Tak, mam 19 lat. Nie mam z kim porozmawiać, komu się zwierzyć. Chociaż, pewnego dnia pojawia się ON. Co mnie w nim nie pokoi? Przecież to tylko zwykły, kolejny wolontariusz. A więc najbardziej przeraża mnie to że on wszystko o mnie wie a ja nie mam pojęcia skąd. Przychodzi i obserwuje. Czasami wcale się nie odzywa, tylko obserwuje. Czuje sie tak jak w lesie. Non stop obserwowana. Ja chyba naprawdę powoli zaczynam w małym stopniu, wariować.


*_______________________________________________*
JOOOOOŁ! MAMY PROLOG. DZIĘKI ŻE PRZECZYTAŁAŚ/ŁEŚ. ZOSTAWISZ KOMENTARZ? BĘDĘ WDZIĘCZNA. DZIĘKI ;** <3 KOCHAM WAS ;*******
/Gemma <3

Bohaterowie

Jade Lawrance 
19lat
Kocha przyrodę, jak jej matka. 
Martwi się o wszystkich dookoła ale nigdy nie martwi sie o siebie samą.


Harry Styles
20lat(120)
Uwielbia wychodzić w nocy, nad jezioro, do lasu, na ulice.
''Jedyne czego moge sie bać? Samego siebie'' 








Susan Brooks
Pielęgniarka szpitala psychiatrycznego w Holmes Chapel
(mroczna tajemnica)

Jack Dorney
Ochroniarz w szpitalu psychiatrycznym w Holmes Chapel.

Reszta bohaterów będzie się pojawiała w blogu ;)

/Gemma <3